|
Een huis aan de Middellandse Zeekust was voor ons echter financieel niet haalbaar.
Toen lazen we op een sombere novemberzondag in de krant een advertentie, die luidde:
"Uw droomhuis in Frankrijk hoeft geen droom te blijven". Deze titel sprak ons erg aan.
De advertentie was geplaatst door Inproject Coltof te Callandsoog en zij gaven op die zondag een presentatie van hun woningen op het Parc Residentiel "Château de Barbet" te Lombez in een hotel te Best.
We hadden nog nooit van de plaats gehoord, maar we besloten daar eens vrijblijvend te gaan kijken.
We werden met alle égards ontvangen, van een glas Champagne, tot een uitgebreide uiteenzetting,
plattegrond, een videoband van de bouw van de woningen en een fles wijn met eigen etiket.
We waren zeer gecharmeerd.
Thuisgekomen hebben we alle indrukken eerst eens laten bezinken, we hebben de videoband veelvuldig bekeken en we bestudeerden de streek: Gers.
In de maand mei van 1999 huurden we een villa op het Parc en struinden de omgeving af.
Het wijdse, glooiende landschap trok ons erg aan, er was geen industrie en ook het toerisme had de streek nog niet gevonden. We raakten steeds enthousiaster. We wilden graag een optie op Campagne nr. 120.
We gingen daartoe naar de receptie waar we dat de toenmalige gérant William van Grootveld mededeelden.
Helaas konden we de optie niet krijgen, omdat er al een op die villa was afgegeven.
Hevig teleurgesteld keerden we huiswaarts.
Maar..., dinsdags daaropvolgend werd Toine op haar werk gebeld dat de optie was ingetrokken
en wij alsnog de eigenaren zouden kunnen worden van Villa Campagne nr. 120.
We hebben hier positief op gereageerd en in een lang weekend van juli 1999 gingen we met een volgeladen bus van Joep en José, met aanhanger en de bus van onze Jeroen naar Lombez.
Hierin zaten de eerste benodigdheden zoals bedden, een servieskast, een tv en tv-kast, stereo-installatie, wasmachine, gordijnen, enz.
|